Begeleiding

Trainingen

Begeleiding

Trainingen

Belevenissen vaan een afgevaardigde/ arbiter gew. reserven

Vriendschappelijke wedstrijd gew.reserven A – gew. Reserven B

Op een onmenselijk vroeg uur werden alle gew reserven verwacht in het Jef Mermansstadion voor een vriendschappelijke match. We  kregen de kans om ons eerste match op het kunstgras te spelen, dus hadden we geen enkele reden om te klagen over het vroege uur.
Al waren de oogjes nog klein en verlangden de meesten naar hun bed, ze waren allemaal paraat want deze match wou niemand missen. Een  Merksemse Classico van het zwaarste kaliber met onze eigen  Zidane’s, Messi’s en Ronaldo’s: kortom het zou een hevige strijd worden zoals op FB aangekondigd werd door sommige spelers.
Om 9 u was uiteindelijk iedereen klaar om de match aan te vatten, enkel de arbiter ontbrak nog. De dienstdoende trainers, Frank en Freddy vonden er dan maar niet beter op om mij tot arbiter te bombarderen, zou dit wel goed komen??????????
Gewapend met een fluitje en een gele en rode kaart trok ik met de spelers  in ware Champions League-stijl het veld op.
Genoeg show voor vandaag, de jongens wilden voetballen.
Zouden de B’s de A’s kunnen overtreffen en wat zouden de A’s doen ?????? 
Het was onmiddelijk duidelijk dat het voor iedereen menens was, hier werd gevochten voor de overwinning.
Het was een gelijkopgaande match met wat kansen van beide teams; sommige al wat succesvoller dan de andere. De eerste goal viel echter te noteren voor de A’s die na een simpele, efficiente actie doorheen het centrum de verdediging verschalkte en via de voet van Sulaiman in de goal terecht kwam.: 1 – 0 .
Hierdoor nam de verbetenheid van de B’s enkel toe, dit resulteerde een 10-tal minuten later in een mooie goal van Mo. Volgens sommige duidelijk offside , maar niet volgens deze arbiter , dus hij telde. 1 – 1 
Met deze  stand gingen we de rust in.
Ik zat zo te bedenken dat arbitreren een verdomd moeilijke klus is, je moet echt ogen overal hebben: achter je rug, zien waar de bal is, gebeuren er geen foute tackles, wie heeft ook weer die bal het laatst aangeraakt., de offside in’t oog houden ..... Ik moet eerlijk toegeven dat het respect voor die mannen vandaag bij mij gegroeid is.
Nu weet ik dat er wel wat lezers zullen zijn die verbaasd zullen zijn van deze reactie en al zitten te gniffelen want het is nu niet bepaald een groot geheim dat ik niet altijd even mals ben  voor de arbiters in mijn verslagen. Maar zoals Bredero het ooit zei : “ Het kan verkeren” 
De tweede helft verliep bitsiger en niemand wou een duimbreed toegeven, de confrontaties werden harder; waardoor deze amateur- scheidsrechter het wijselijker vond het fluitje over te dragen aan een geroutineerde arbiter, Frank.

In de tweede helft scoorden beide teams nog 1 x waardoor de eindstand op 2 – 2 vastgelegd werd. Een mooie score voor een vriendschappelijke wedstrijd vond ik.

Er werd gezaagd en gezeverd op elkaar tijdens de match soms echt niet te doen, maar over 1 ding waren ze het allemaal eens: wat was het zalig spelen op dat kunstgras!!!

Veerle

Belevenissen van een afgevaardigde gew reserven A ( 16  )

Bang afgewacht, maar de weergoden hielden zich kalm, er kon dus gevoetbald worden op onze jeugdvelden.
Vandaag kregen we Donk op bezoek, in de heenronde wisten we daar in een bijna heroische match de overwinning binnen te halen. Hopelijk lukt ons dat vandaag weer.
Maar ik had geen goed gevoel, want de ploeg was niet compleet: Doudou en Seydou die afwezig waren en onze eigen Boussoufa, oftewel Karim die nog volop aan het revalideren is, het maakte dat we maar nipt aan 9 man kwamen.
Gelukkig was er Nelu van de gew. reserven B en 2 juniors die ons ter hulp kwamen  op het laatste nippertje.
Geen ideale omstandigheden om aan een match te beginnen, maar ach we hebben geleerd  creatief te zijn.
In de eerste helft creeerden we wel wat kleine kansen, maar vaak lag een communicatiestoornis aan de basis van het mislukken. Het was een eerlijke en gelijk opgaande wedstrijd, toch moest ik meermaals gewapend met mijn waterzak het veld oplopen om mijn jongens op te lappen na een onzachte confrontatie.
In de 23 e minuut vonden de bezoekers echter een opening in onze defensie en scoorden 0 – 1 , dat was even slikken.
De daaropvolgende 20 minuten verliepen zo wat gelijklopend , zonder noemenswaardige kansen.
Dan maar wat energie gaan bijtanken en een banaantje nuttigen, een tactische bijsturing van de trainer hoort daar natuurlijk ook bij.
Vol moed en nieuwe energie konden mijn jongens aan die tweede helft beginnen.
Maar het liep niet altijd lekker , er was ook behoorlijk wat frustratie en gemekker op elkaar. Ook de arbiter moest een flinke dosis gezaag incasseren van enkele spelers, zo scoor je natuurlijk geen goede punten bij die man.
In de 58 e minuut scoorde Donk hun 2 e doelpunt en dan kruipt er vertwijfeling en chaos in de kopjes van mijn jongens; van samenspel is er dan weinig te zien. Waardoor er op 15 min tijd nog 2 doelpunten volgden van de bezoekers : 0 – 4 .
Harde cijfers en de moed zonk me in de schoenen.
Maar plots kwam er in de 81 e minuut een ommekeer : want de bal ging vlot rond en werd netjes uitgetikt, waardoor Sulaiman de kans kreeg om onze eerste goal te scoren. 1 – 4 .
Plots leek iedereen zijn tweede adem gevonden te hebben en ging Merksem de druk opvoeren.
Dit resulteerde na enkele minuten in een prachtige goal van Ilias die de bal fijntjes met zijn hoofd binnenduwde: 2 – 4 .
Dit leek er al wat beter op, helaas duurt een match maar 90 minuten want we hadden net de drive gevonden en de spelers van Donk wat zenuwachtig gemaakt.
Maar het fluitsignaal van de arbiter was onverbiddelijk.
Alweer een verlies dat we moeten verteren, maar er blijft steeds die hoop dat het ons de volgende match wel weer lukt.
En die verliezen zullen we moeten blijven verteren zolang de teamgeest er niet is op het veld, want dat blijft een moeilijk punt. Iedereen heeft commentaar op een ander, maar ik vind dat dit te gemakkelijk is; eerst naar jezelf kijken is de boodschap.

Het doet me een beetje pijn , want individueel staan daar stuk voor stuk toffe jongens , maar die eenheid vinden op het veld lukt ons maar zelden.

Hierdoor is  mijn eeuwig optimisme  even getemperd  , maar ach volgende week is er alweer een andere match.

Ik zou zeggen VAMOS!!

Veerle